راهنمای پرامپت‌نویسی
قبل از تایپ تصمیم بگیرید، مرحله‌به‌مرحله بسازید، از محتوای واقعی استفاده کنید، و هر درخواست را به عامل مناسب بسپارید. این عادت‌ها ایده‌های یک‌خطی را به نتایج نهایی تبدیل می‌کنند.
از چت پروژه شروع کنید. چت پروژه‌ای را که می‌خواهید تغییر دهید باز کنید، سپس عاملی را انتخاب کنید یا خطاب قرار دهید که نقش آن با کار موردنظر هم‌خوانی دارد. اگر مطمئن نیستید کدام عامل مناسب است، قبل از شروع ساخت از تیم بخواهید موضوع را روشن کند.
این راهنما تکنیک‌هایی را گردآوری می‌کند که به‌طور مداوم نتایج بهتری از تیم عامل‌های شما می‌گیرند. هیچ‌کدام از آن‌ها به توانایی ویژه‌ای نیاز ندارند. موضوع به چیزی که می‌گویید مربوط است، نه به نحوه قالب‌بندی آن. چه اولین درخواست خود را می‌نویسید و چه در حال بهبود یک پروژه بالغ هستید، همان اصول برقرارند: ورودی شفاف، خروجی شفاف.
بگذارید تیم قبل از ساخت سؤال بپرسد
یکی از مؤثرترین راه‌ها برای گرفتن نتیجه بهتر این است: وقتی یک درخواست بزرگ یا مبهم است، به‌جای اینکه امیدوار باشید تیم درست حدس بزند، آن‌ها را به پرسیدن سؤال دعوت کنید. بگویید چه می‌خواهید، سپس این یک خط را در پایان اضافه کنید:
قبل از اینکه شروع کنید، هر چیزی را که برای درک کامل خواسته من نیاز دارید از من بپرسید.
اغلب با سؤال‌هایی روبه‌رو می‌شوید که خودتان به فکر پاسخ‌دادن به آن‌ها نمی‌افتادید، چه درباره حالت‌های مرزی باشد، چه مخاطبان یا بده‌بستان‌ها. روشن‌کردن آن‌ها از ابتدا یک دقیقه زمان می‌برد؛ کشف‌کردنشان بعد از ساخت، به بازکاری منجر می‌شود. نتیجه در همان تلاش اول بسیار به نیت شما نزدیک‌تر خواهد بود.
مرحله ۱: قبل از تایپ تصمیم بگیرید
بدانید چه چیزی می‌سازید
چند دقیقه فکر کردن در ابتدا می‌تواند بعداً شما را از پرامپت‌نویسی دوباره زیاد نجات دهد. قبل از شروع، مطمئن شوید می‌توانید به چهار سؤال ساده پاسخ دهید: چه چیزی می‌سازید، برای چه کسی است، چرا باید از آن استفاده کنند، و اقدام اصلی‌ای که می‌خواهید انجام دهند چیست.
این اقدام اصلی معمولاً CTA نامیده می‌شود که مخفف call to action است. این همان دکمه، لینک یا گام بعدی‌ای است که بیش از همه می‌خواهید کاربران انتخاب کنند، مانند Sign Up، Book a Demo، Start Free، یا Buy Now.
لازم نیست یک مشخصات کامل بنویسید. هدف فقط این است که به پروژه جهت روشنی بدهید. هرچه نقطه شروع شما مشخص‌تر باشد، تولید نتیجه‌ای که با آنچه در ذهن دارید مطابقت داشته باشد آسان‌تر می‌شود.
یک سایت تک‌صفحه‌ای برای یک اپ بودجه‌بندی بسازید که برای فریلنسرها طراحی شده است. CTA اصلی «Start Saving Smarter» است. از ظاهری جسورانه و پرانرژی با تایپ درشت و رنگ‌های کوبنده استفاده کنید.
فقط صفحه‌ها را نه، مسیر را ترسیم کنید
طراحی خوب به همان اندازه که روی صفحه‌ها زندگی می‌کند، بین آن‌ها هم حضور دارد. مسیری را که کاربر شما طی می‌کند دنبال کنید: اول چه می‌بیند، چه چیزی اعتماد می‌سازد، چه چیزی به او اطمینان اقدام می‌دهد، و آن اقدام به کجا می‌رسد؟ حتی یک طرح سه‌بخشی ساده، hero، proof، call to action، درخواست‌های شما را به‌طور چشمگیری مؤثرتر می‌کند، چون حالا هر بخش دلیلی برای وجود داشتن و دلیلی برای هدایت به بخش بعدی دارد.
جهت بصری را زود تعیین کنید
تعیین سبک بسیار آسان‌تر از وصله‌کردن آن در ادامه است. یک جهت انتخاب کنید: آرام و شیک، جسور و برهم‌زننده، پریمیوم و صیقلی، و آن را در اولین درخواست خود با واژه‌های لحنی‌ای بیان کنید که تیم بتواند بر اساس آن‌ها عمل کند: مینیمال، بازیگوش، سینمایی، متمرکز بر توسعه‌دهنده. این واژه‌ها فقط تزئینی نیستند: از همان اولین کامپوننت، تایپوگرافی، فاصله‌گذاری، رنگ، سایه و شعاع گوشه‌ها را شکل می‌دهند. برای یکپارچگی، همین خط سبک را در درخواست‌های بعدی هم تکرار کنید.
از یک طراحی آرام با الهام از تندرستی استفاده کنید: گرادیان‌های نرم، رنگ‌های خاکی ملایم، گوشه‌های گرد، و padding سخاوتمندانه. لحن کلی ملایم و اطمینان‌بخش باشد.
مرحله ۲: درخواست‌هایی بنویسید که به هدف می‌نشینند
نتیجه‌ها را توصیف کنید، نه پیاده‌سازی‌ها را
نتیجه‌ای را که می‌خواهید توصیف کنید، نه مراحل ساخت آن را. برای مثال، «یک بخش قیمت‌گذاری با سه گزینه اضافه کن و کاری کن گزینه وسط بیشتر به چشم بیاید» از توضیح دقیق اینکه صفحه دقیقاً چگونه باید ساخته شود مفیدتر است. روی این تمرکز کنید که چه چیزی باید ظاهر شود و چرا مهم است؛ تیم می‌تواند تصمیم بگیرد چگونه آن را بسازد.
تکه‌تکه کار کنید، نه صفحه‌به‌صفحه
درخواست‌هایی که به یک کامپوننت محدود می‌شوند — یک hero، یک شبکه ویژگی‌ها، یک ردیف نظر مشتریان، یک جدول قیمت‌گذاری — به شما شفافیت و کنترل می‌دهند. اگر بخشی به هدف نخورد، همان بخش را تنظیم می‌کنید، نه اینکه همه‌چیز اطرافش را دوباره تولید کنید. یک بلوک بسازید، آن را بررسی کنید، بهبود دهید، سپس به سراغ بعدی بروید. درخواست یک صفحه کامل نویز تولید می‌کند؛ درخواست یک کامپوننت سیگنال تولید می‌کند.
یک بخش ویژگی بسازید: تیتر در مرکز، سپس سه کارت کنار هم، هرکدام با یک آیکن، یک عنوان، و یک خط توضیح. سایه‌های نرم، با کمی بالا آمدن هنگام hover.
از واژه‌های واقعی استفاده کنید
متن‌های جایگزین مشکل‌ها را پنهان می‌کنند؛ متن واقعی آن‌ها را آشکار می‌کند. یک تیتر واقعی ممکن است به دو خط نیاز داشته باشد؛ یک CTA واقعی ممکن است به‌صورت فعل بهتر عمل کند. چیزی را بنویسید که کاربر واقعاً می‌خواند، حتی اگر پیش‌نویس باشد؛ وقتی محتوا واقعی باشد، چیدمان، فاصله‌گذاری و تصمیم‌های طراحی همگی بهتر می‌شوند.
تیتر hero: «Design Calmly.» زیرمتن: «Turn stress into structure.» CTA: «Start Building Free.» چیدمانِ متمرکز بر متن با فاصله‌گذاری عمودی سخاوتمندانه.
عناصر واقعی را نام ببرید
برای توصیف چیزی که روی صفحه می‌خواهید، از واژه‌های روشن و مشخص استفاده کنید. لازم نیست اصطلاحات طراحی را بدانید—فقط چیزهایی را نام ببرید که کاربران باید ببینند یا با آن‌ها تعامل داشته باشند، مثل یک کارت پروفایل، یک دکمه، یا یک فرم.
ساختن درخواست‌های مشخص از درخواست‌های کلی آسان‌تر است. با عنصر پایه‌ای که نیاز دارید شروع کنید، سپس جزئیات را یکی‌یکی اضافه کنید.
یک کارت پروفایل با عکس، نام، و دکمه follow بسازید. یک برچسب کوچک «Verified» کنار نام اضافه کنید، و وقتی کسی روی آن hover می‌کند یک توضیح کوتاه نشان دهید.
مرحله ۳: با دقت تغییر دهید
دامنه هر تغییر را مشخص کنید: چه چیزی جابه‌جا می‌شود، چه چیزی می‌ماند
وقتی کار موجود را تنظیم می‌کنید، در هر دو سمت صریح باشید: چه چیزی باید تغییر کند و چه چیزی نباید. از واژه‌های جهت‌دار مثل «جایگزین کن»، «به‌روزرسانی کن»، و «تنظیم کن» به‌جای «این را بهتر کن» استفاده کنید، و بخش‌هایی را که دوست دارید مشخصاً جدا نگه دارید. دقت در اینجا همان چیزی است که مانع می‌شود تکرار و اصلاح به پسرفت تبدیل شود.
متن CTA را به «Get Started» تغییر بده و padding افقی آن را بیشتر کن. رنگ‌های فعلی، فونت، و همه‌چیز دیگر در این بخش را بدون تغییر نگه دار.
هر بار یک تغییر معنادار
اول متن را به‌روزرسانی کنید، بعد چیدمان را، بعد تعاملات را، و پیش از درخواست بعدی هر نتیجه را بررسی کنید. گام‌های کوچک و سنجیده در کنار هم به محصولی صیقلی منجر می‌شوند؛ ده تغییر در یک پیام به ابهام منجر می‌شود، و وقتی چیزی اشتباه پیش برود نمی‌دانید کدام تغییر باعث آن شده است.
اصلاحات حین کار در چت انجام می‌شوند. وقتی Prompt Queue در چت شما در دسترس است و کار Agent فعال است، پیام‌های بعدی پشت کار در حال اجرا صف می‌شوند. پیش از فرستادن نسخه دیگری، تأیید کنید که پیام شما در صف ظاهر شده است. اگر کنترل‌های صف قابل مشاهده نیستند، دوباره ارسال نکنید: صبر کنید کار فعلی تمام شود، یا اگر چت شما چنین امکانی دارد از کنترل interrupt استفاده کنید، سپس پیش از ارسال پیام بعدی وضعیت کار را تأیید کنید. برای جزئیات، چت پروژه را ببینید.
یک قدم جلوتر از UI فکر کنید
اگر پروژه شما باید کاری بیشتر از ظاهر صیقلی انجام دهد، رفتار را در کنار ظاهر تعریف کنید. مشخص کنید کاربران در حالت واردشده یا خارج‌شده چه می‌بینند، محتوای پویا از کجا می‌آید، و رابط چگونه با حالت‌های خالی، در حال بارگذاری، و خطا برخورد می‌کند. برای طراحی بر اساس این سناریوها به یک backend فعال نیاز ندارید—برنامه‌ریزی زودهنگام برای آن‌ها کمک می‌کند بعداً از بازکاری بزرگ UI جلوگیری شود.
اگر کاربر وارد شده است، آواتار و نام او را در بالا سمت راست نشان بده. اگر نه، یک دکمه «Log In» نشان بده که به صفحه auth هدایت شود.
سؤالات متداول
چطور برای عامل AI یک پرامپت مؤثر بنویسم؟
پرامپت خود را با این عناصر کلیدی ساختاربندی کنید:
1. Context — صحنه را مشخص کنید. توضیح دهید چه چیزی می‌سازید و وضعیت فعلی کار کجاست.
2. Goal — درباره نتیجه یا قابلیتی که دقیقاً می‌خواهید، مشخص و دقیق باشید.
3. الزامات & Constraints — به‌روشنی فهرست کنید چه چیزی باید تغییر کند و چه چیزی باید دست‌نخورده بماند.
4. Expected Result — تعریف کنید موفقیت چه شکلی دارد (مثلاً رفتار UI، مدیریت خطا، ماندگاری وضعیت).
5. References — هر زمان ممکن بود اسکرین‌شات، لینک، مراحل جریان کار، یا نمونه کد پیوست کنید. پیش از اشتراک‌گذاری، گذرواژه‌ها، کدهای تأیید، کلیدهای API، کوکی‌ها، داده‌های شخصی، و جزئیات پرداخت را حذف کنید.
مثال: "I'm building a dashboard with a sidebar. Add a logout button to the bottom of the sidebar. It should clear the session and redirect to /login. Do not change the sidebar layout or navigation links. After clicking, the user should see the login page within 1 second."
چطور باید درخواست‌های پیچیده‌ای را که چندین قابلیت را دربر می‌گیرند مدیریت کنم؟
برای درخواست‌های پیچیده، آن‌ها را به کارهای کوچک‌تر تقسیم کنید:
1. مشکل فعلی و هدف نهایی را بیان کنید.
2. هر زیرکار را جداگانه فهرست کنید (کار ۱، کار ۲، کار ۳).
3. پیش از رفتن به سراغ بعدی، هر کار را تأیید کنید.
4. در پایان، کل جریان را آزمایش کنید.
این رویکرد تغییرات غیرمنتظره ناشی از اینکه از Agent بخواهید یک‌باره کار زیادی انجام دهد را کاهش می‌دهد. هر پرامپت باید روی یک نتیجه واحد و قابل‌راستی‌آزمایی متمرکز باشد.
چطور برای رفع یک باگ پرامپت بنویسم؟
یک پرامپت مفید برای رفع باگ باید شامل این موارد باشد:
- صفحه، قابلیت، محیط، و کاربرانی که تحت تأثیر قرار گرفته‌اند
- مراحل دقیق برای بازتولید مشکل
- رفتار واقعی و رفتار مورد انتظار
- متن کامل خطا و زمانی که رخ داده است
- اسکرین‌شات‌ها یا لاگ‌های مرتبط، با حذف گذرواژه‌ها، توکن‌ها، کوکی‌ها، داده‌های شخصی، و جزئیات پرداخت
- چه چیزهایی باید بدون تغییر بمانند
- چگونه رفع مشکل را راستی‌آزمایی کنید و چه بررسی‌های رگرسیونی باید اجرا شوند
مثال: «در صفحه checkout در Preview، انتخاب Submit یک خطای 500 برمی‌گرداند. مورد انتظار: سفارش تأیید شود و کاربر به صفحه تشکر برسد. بازتولید: [مراحل]. علت را بدون تغییر دادن مجموع سبد خرید یا جریان پرداخت برطرف کن، سپس یک حالت پرداخت موفق و یک حالت پرداخت ردشده را بررسی کن. من همه مقادیر محرمانه را از لاگ پیوست‌شده حذف کرده‌ام.»
چطور برای تغییر چیدمان یا استایل صفحه پرامپت بنویسم؟
هنگام درخواست تغییرات صفحه، این موارد را بگنجانید:
1. صفحه، ماژول، و عنصر مشخصی که باید تغییر کند.
2. وضعیت فعلی و نتیجه هدف.
3. لینک‌های مرجع یا اسکرین‌شات‌ها.
4. قابلیت‌هایی که باید بدون تغییر بمانند.
5. معیارهای پذیرش (مثلاً باید هم روی دسکتاپ و هم موبایل کار کند).
مثال: "در صفحه /pricing، شبکه کارت‌های پلن را در دسکتاپ از 2 ستون به 3 ستون تغییر بده. چیدمان موبایل را به‌صورت تک‌ستونه نگه دار. به این اسکرین‌شات مرجع مراجعه کن [پیوست]. محتوای کارت یا استایل دکمه‌ها را تغییر نده."
وقتی عامل با وجود اصلاحات همچنان تغییرات اشتباه ایجاد می‌کند، چه کار باید بکنم؟
وقتی Agent به‌طور مکرر به هدف نمی‌رسد، اضافه‌کردن دستورالعمل‌های بیشتر گاهی می‌تواند باعث سردرگمی بیشتر شود. در عوض:
1. وضعیت فعلی را حفظ کنید — ارسال اصلاحات هم‌پوشان را متوقف کنید. اگر چت شما یک کنترل Revert نشان می‌دهد، پیش از استفاده متن تأیید آن را بخوانید، هر تغییری را که بعداً باید حفظ شود یادداشت کنید، و بعد از آن پروژه را بررسی کنید. اگر دامنه کار نامشخص است، ادامه ندهید؛ از چت پروژه راهنما استفاده کنید یا با یک Chat Link و اسکرین‌شاتِ پالایش‌شده با Support تماس بگیرید.
2. نویز را پاک کنید — به‌جای افزودن دستورالعمل‌های اضافی روی هم، مسئله اصلی را از ابتدا به‌صورت شفاف دوباره بیان کنید.
3. هر بار یک کار — پیش از رفتن به سراغ مورد بعدی، روی رفع یک مشکل واحد تمرکز کنید.
یک قدم به عقب برداشتن و رسیدگی تدریجی به تغییرات معمولاً خیلی سریع‌تر از تلاش برای رفع چند مشکل هم‌پوشان در یک پرامپت، مسائل را حل می‌کند.