اصطلاحات کلیدی و واژه‌نامه

این راهنما اصطلاحات رایجی را که هنگام کار با کد و ابزارهای AI با آن‌ها روبه‌رو می‌شوید، توضیح می‌دهد. تعریف‌ها را ساده نگه داشته‌ایم تا بتوانید سریع‌تر راه بیفتید.

اصطلاحات مخصوص Atoms

• حالت تیم: یک تیم از عامل‌های AI را فعال می‌کند تا نیازهای پیچیده را برای شما مدیریت کنند؛ از جمله یک Product Manager، Engineer، Data Scientist، Deep Researcher و Architect.
• حالت Engineer: فقط عامل Engineer، Alex، را برای کار روی پروژه شما اختصاص می‌دهد.
• حالت Race: به شما اجازه می‌دهد یک پرامپت یکسان را به‌طور هم‌زمان روی چندین مدل اجرا کنید تا خروجی‌های آن‌ها را مقایسه کنید.
• Deep Research: قابلیتی برای انجام پژوهش عمیق برای تولید گزارش‌های حرفه‌ای، از جمله مقالات دانشگاهی، تحلیل‌های کسب‌وکار و گزارش‌های بازار.
• App Viewer: اجازه می‌دهد شما نتایج را پیش‌نمایش کنید و هر عنصر بصری را مستقیماً روی صفحه تغییر دهید.
• Remix: به شما امکان می‌دهد هر پروژه‌ای را در گفت‌وگوی خودتان کپی کنید تا از همان‌جا به ساختن یا ویرایش آن ادامه دهید.
• Publish: یک لینک پایدار برای برنامه فعلی شما ایجاد می‌کند تا به‌راحتی آن را به اشتراک بگذارید.
• App World: پلتفرم Atoms برای خلاقیت، جایی که می‌توانید کار خود را نمایش دهید و برجسته کنید مهارت‌های خود را در صفحه اصلی.

LLMها و Vibe Coding

• Vibe Coding: روشی برای نوشتن نرم‌افزار که در آن به AI با زبان ساده انگلیسی می‌گویید چه می‌خواهید (یعنی همان "vibe" یا نیت)، و می‌گذارید کد واقعی را تولید کند. تمرکز شما روی این است که آیا برنامه حس می‌شود درست است و به‌درستی کار می‌کند، به‌جای اینکه نگران سمی‌کالن‌ها یا منطق مشخص باشید.
• هوش مصنوعی (AI): اصطلاحی کلی برای سیستم‌های کامپیوتری که می‌توانند کارهایی را انجام دهند که معمولاً به هوش انسانی نیاز دارند—مثل تشخیص گفتار، تصمیم‌گیری یا ترجمه زبان‌ها.
• LLM (مدل زبانی بزرگ): نوعی AI که با حجم عظیمی از متن آموزش دیده است. این فناوری پشت ابزارهایی مثل ChatGPT و Claude قرار دارد. این مدل‌ها در پیش‌بینی اینکه کدام کلمه بعدی در یک جمله می‌آید فوق‌العاده خوب هستند، و همین به آن‌ها امکان می‌دهد مقاله بنویسند، به پرسش‌ها پاسخ دهند و کد تولید کنند.
• Hallucination: وقتی یک AI با اطمینان کامل پاسخی کاملاً اشتباه به شما می‌دهد. مدل‌های AI در قانع‌کننده به نظر رسیدن بسیار خوب هستند، بنابراین همیشه باید کد یا واقعیت‌هایی را که تولید می‌کنند دوباره بررسی کنید.
• Prompt: متنی که برای گرفتن پاسخ در AI تایپ می‌کنید. "Prompt Engineering" فقط یک عبارت شیک برای گفتن این است که "یاد بگیرید چطور سؤال‌های درست بپرسید تا بهترین نتیجه را بگیرید."
• Token: روشی که AI با آن می‌شمارد. یک AI "کلمات" را نمی‌بیند—بلکه "توکن‌ها" را می‌بیند. هر توکن تقریباً معادل چهار کاراکتر متن است. برای مثال، کلمه "apple" یک توکن است، اما یک کلمه بلند و پیچیده ممکن است سه توکن باشد. هزینه‌ها و محدودیت‌های AI معمولاً با توکن اندازه‌گیری می‌شوند.
• Human-in-the-Loop: این یعنی شما. با اینکه AI کد را می‌نویسد، شما "مدیر" حاضر در چرخه هستید. کار را بازبینی می‌کنید، بررسی‌های موردی انجام می‌دهید و اگر AI از مسیر خارج شود آن را هدایت می‌کنید. شما دیگر نویسنده نیستید و تبدیل می‌شوید به بازبین.
• Iterating: فرایند بهبود و اصلاح کد از طریق گفت‌وگو. در vibe coding، به‌ندرت در همان تلاش اول همه‌چیز بی‌نقص می‌شود. شما با گفتن چیزهایی مثل "آن دکمه را بزرگ‌تر کن"، "خطای خط 10 را برطرف کن" یا "نه، از یک رنگ دیگر استفاده کن" تکرار و اصلاح انجام می‌دهید.

مبانی کدنویسی

• API (رابط برنامه‌نویسی کاربردی): یک پل که به دو برنامه متفاوت اجازه می‌دهد با هم صحبت کنند. آن را مثل یک پیشخدمت در رستوران تصور کنید: شما (کاربر) سفارش را به پیشخدمت (API) می‌دهید، و او غذا را از آشپزخانه (سیستم) برایتان می‌آورد، بدون اینکه لازم باشد بدانید چطور پخته شده است.
• Bug: یک اشتباه یا ایراد در کد که باعث می‌شود نرم‌افزار از کار بیفتد یا رفتار عجیبی داشته باشد.
• کنترل نسخه (Git): یک "ماشین زمان" برای کد. هر تغییری را که هر کسی ایجاد می‌کند دنبال می‌کند، بنابراین اگر چیزی خراب شود، می‌توانید به‌راحتی به نسخه‌ای که درست کار می‌کرد برگردید.
• Frontend (سمت کاربر): این همان همه‌چیزی است که روی صفحه‌نمایش خود می‌بینید و با آن تعامل دارید. دکمه‌ها، متن، تصاویر و انیمیشن‌ها را شامل می‌شود. اگر در حال مرور یک وب‌سایت باشید، "frontend" همان چیزی است که در مرورگر شما اجرا می‌شود.
• Backend (سمت سرور): این "مغز" برنامه است که روی یک کامپیوتر راه دور (سرور) زندگی می‌کند. داده‌ها را پردازش می‌کند، فایل‌های شما را ذخیره می‌کند و منطقی را مدیریت می‌کند که کاربر هرگز آن را نمی‌بیند.
• UI (رابط کاربری): طراحی و چیدمان مشخص برنامه. به "ظاهر و حس" اشاره دارد—ترکیب رنگ‌ها، شکل دکمه‌ها و خوانایی متن.
• Full Stack: یک توسعه‌دهنده (یا یک ابزار) که می‌تواند هر دو Frontend و Backend را مدیریت کند.

مفاهیم توسعه نرم‌افزار

• Product Manager: شخصی که تصمیم می‌گیرد چه چیزی ساخته شود و چرا. او مثل "CEO" یک قابلیت مشخص عمل می‌کند و بین خواسته‌های کاربران و نیازهای کسب‌وکار تعادل برقرار می‌کند. برنامه‌ها (PRD) را می‌نویسد اما معمولاً خودش کد نمی‌نویسد.
• Engineer: سازنده. او برنامه‌ها را از Product Manager می‌گیرد و کد واقعی را می‌نویسد تا آن را عملی کند. او مشخص می‌کند چگونه آن را به‌صورت کارآمد و امن بسازد.
• Architect: "شهرساز" نرم‌افزار. او معمولاً تک‌تک خطوط کد را نمی‌نویسد؛ در عوض، تصمیم‌های سطح‌بالا را درباره اینکه از چه فناوری‌هایی استفاده شود و بخش‌های مختلف سیستم چگونه به هم متصل شوند می‌گیرد تا کل سیستم با رشد کردن فرو نپاشد.
• Data Scientist: کارآگاه. او به حجم عظیم داده‌هایی که برنامه تولید می‌کند (مثل کلیک‌های کاربران یا اعداد فروش) نگاه می‌کند و با استفاده از ریاضیات و کد، الگوها را پیدا می‌کند تا به کسب‌وکار در گرفتن تصمیم‌های هوشمندانه‌تر کمک کند.
• Deep Researcher: نقشی (یا گاهی یک عامل AI تخصصی) که بر بررسی موضوعات پیچیده و ناشناخته تمرکز دارد. برخلاف یک جست‌وجوی معمولی، یک deep researcher در مقالات دانشگاهی، مستندات فنی و گزارش‌های طولانی عمیق می‌شود تا پاسخی جامع درباره یک موضوع دشوار ترکیب کند.

استراتژی و رشد

• SEO (بهینه‌سازی برای موتور جست‌وجو): هنر تنظیم و بهینه‌سازی وب‌سایت شما به‌گونه‌ای که در بالای نتایج Google ظاهر شود. این کار شامل استفاده از کلمات کلیدی درست، سریع کردن سایت و اطمینان از این است که سایت‌های دیگر به شما لینک بدهند.
• Growth: ترکیبی از بازاریابی و مهندسی که کاملاً بر جذب کاربران بیشتر متمرکز است. یک "Growth Engineer" ممکن است قابلیت‌هایی بسازد که مشخصاً مردم را تشویق کند دوستانشان را دعوت کنند یا سریع‌تر ثبت‌نام کنند.
• PRD (سند نیازمندی‌های محصول): "نقشه" یک قابلیت. این سند که توسط Product Manager نوشته می‌شود، دقیقاً توضیح می‌دهد که یک قابلیت جدید باید چه کاری انجام دهد، چگونه باید به نظر برسد و موفقیت آن چگونه اندازه‌گیری خواهد شد. Engineerها از آن به‌عنوان دفترچه راهنمای خود استفاده می‌کنند.

ساختار صفحه و ناوبری

• Headings (عنوان‌ها): طرح کلی محتوای صفحه شما. در کد، این‌ها با H1، H2، H3 و غیره مشخص می‌شوند. H1 عنوان اصلی است (مثل عنوان یک کتاب)، و H2ها عنوان فصل‌ها هستند. آن‌ها به کاربران و Google کمک می‌کنند بفهمند صفحه شما درباره چیست.
• Footer: بخشی در پایین‌ترین قسمت هر صفحه. این بخش "کشوی خرت‌وپرت" وب‌سایت است—جایی که چیزهای مهم اما نه در مرکز توجه را قرار می‌دهید، مثل سیاست‌های حقوقی، اطلاعات تماس و لینک‌های شبکه‌های اجتماعی.
• Favicon: آیکون کوچکی که روی زبانه مرورگر وب شما ظاهر می‌شود (کنار عنوان صفحه). وقتی کاربران بیست زبانه را هم‌زمان باز دارند، این آیکون به آن‌ها کمک می‌کند سایت شما را سریع‌تر تشخیص دهند.